اصول کار و خصوصیات ساختاری پمپ های دیافراگم چیست
اصل کار و ساختار پمپ دیافراگم
پمپ دیافراگم یک شکل خاص از پمپ جابجایی است. برای تغییر حجم محفظه کار برای مکیدن و تخلیه مایع ، به تحریک پشت و عقب یک دیافراگم متکی است.
پمپ دیافراگم عمدتا از قسمت انتقال و سرسیلندر دیافراگم تشکیل شده است. قسمت انتقال یک مکانیسم رانندگی است که دیافراگم را به سمت جلو و عقب رانده می کند. فرم های انتقال آن شامل انتقال مکانیکی ، انتقال هیدرولیک و انتقال پنوماتیک است. در میان آنها ، از انتقال هیدرولیک به طور گسترده استفاده می شود. شکل 1 پمپ دیافراگم هیدرولیکی را نشان می دهد. قسمت کاری پمپ دیافراگم عمدتاً از ساز و میله اتصال میل لنگ (که در شکل 1 نشان داده نشده است) ، لولگر ، استوانه ، دیافراگم ، بدنه پمپ ، شیر مکش و دریچه تخلیه تشکیل شده است. ، مکانیزم درایو متشکل از میله اتصال میل لنگ ، میلگرد و سیلندر هیدرولیک بسیار شبیه به پمپ پیستون متقابل است.
شکل 1 پمپ دیافراگم درایو هیدرولیک
1- دریچه تخلیه. 2- بدنه پمپ؛ 3- غوطه ور؛
4 سیلندر مایع؛ 5-دیافراگم؛ 6-شیر مکش
هنگامی که پمپ دیافراگم در حال کار است ، مکانیزم میله اتصال میل لنگ توسط موتور الکتریکی هدایت می شود تا پیستون را به حالت واژگونی سوق دهد. حرکت پیستون از طریق مایع کار (معمولاً روغن) در سیلندر به دیافراگم منتقل می شود و باعث می شود دیافراگم به جلو و عقب حرکت کند.
سرسیلندر پمپ دیافراگم عمدتاً دارای دیافراگمی برای جدا کردن مایع جهت انتقال از مایعات است. هنگامی که دیافراگم به یک طرف مکانیسم انتقال منتقل می شود ، محفظه کار در سیلندر پمپ مایع را تحت فشار منفی مکش می دهد. وقتی دیافراگم به طرف دیگر حرکت می کند ، سپس مایع را تخلیه کنید. مایع قابل حمل توسط دیافراگم موجود در سیلندر پمپ از مایع کار شده جدا می شود و فقط با سیلندر پمپ ، شیر مکش ، شیر تخلیه و قسمت داخلی دیافراگم تماس گرفته می شود ، بدون تماس با دستگاه لرزشگیر و آب بندی ، که باعث می شود ستون قطعات مهمی مانند شاخه ها کاملاً در محیط روغن کار می کنند و در شرایط کار خوبی هستند.
دیافراگم نه تنها باید از انعطاف پذیری خوبی برخوردار باشد بلکه از مقاومت در برابر خوردگی نیز برخوردار است ، معمولاً از پلی تترا فلورو اتیلن ، لاستیک و سایر مواد ساخته می شود.
قطعات گلدان به شکل زیرین با مش در دو طرف دیافراگم برای جلوگیری از تغییر شکل موضعی زیاد دیافراگم نصب شده است و به طور کلی محدود کننده های دیافراگم نامیده می شوند.
پمپ های دیافراگم عملکرد آب بندی خوبی دارند ، به راحتی می توانند بدون عارضه عمل کنند و برای انتقال مایعات خورنده مانند اسیدها ، قلیاها ، نمکها و مایعات با ویسکوزیته بالا نیز می توان از آنها استفاده کرد.
طبقه بندی و ویژگی های پمپ های دیافراگم
پمپ های دیافراگم را می توان با توجه به اشکال دیافراگم خود به پمپ های دیافراگم تک ، پمپ های دیافراگم دوتایی ، پمپ های دیافراگم لوله و پمپ های دیافراگم مکانیکی تقسیم کرد. پمپ تک دیافراگم در شکل 2 نشان داده شده است و پمپ دیافراگم مضاعف در شکل 3 نشان داده شده است.
شکل 2 پمپ دیافراگم منفرد
1- پلنگ؛ 2- بسته بندی؛ 3- مخزن پر کنید؛ 4- دیافراگم
شکل 3 پمپ دیافراگم دوتایی
با توجه به ساختار انتهای هیدرولیک پمپ دیافراگم ، به دو نوع پمپ دیافراگم هیدرولیک و پمپ دیافراگم مکانیکی تقسیم می شود. پیستون پمپ دیافراگم هیدرولیک با دیافراگم در تماس نیست و انتهای هیدرولیک به یک محفظه تزریق و یک محفظه هیدرولیک تقسیم می شود. حفره انفوزیون به دریچه های مکش و تخلیه پمپ متصل شده است و حفره هیدرولیک با روغن هیدرولیک (روغن سبک) پر شده و با مخزن روغن هیدرولیک (مخزن شارژ) در انتهای بالای بدنه پمپ ارتباط برقرار می کند. هنگامی که پیستون به جلو و عقب حرکت می کند ، روغن هیدرولیک فشار را به دیافراگم منتقل می کند و باعث می شود که برای تغییر حجم انعطاف پذیر و تغییر شکل پیدا کند ، نقش حمل و نقل مایع را بر عهده داشته باشد و الزامات اندازه گیری دقیق را برآورده می کند. دیافراگم پمپ دیافراگم مکانیکی بدون مکانیزم روغن هیدرولیک با مکانیزم پیستون وصل می شود. حرکت رو به جلو و عقب پیستون مستقیماً انعطاف پذیری جلو و عقب و تغییر شکل دیافراگم را هدایت می کند ، بنابراین نقش حمل و نقل مایع را بازی می کند. تفاوت و مشخصات پمپ دیافراگم مکانیکی و پمپ دیافراگم هیدرولیک در جدول نشان داده شده است
